podsumowanie tygodnia

ufff poprzedni tydzień zleciał szybko głównie dzięki temu że robiłam za taksówkę dla całej rodziny. Dzięki nawrotowi zimy musiałam zorganizować dojazd dla całej rodzinki. Niestety zapłaciłam wysoką cenę: sprzegło do wymiany... :/
Oprócz tego walka z ketonami w moczu raz one wygrywały raz ja. Walka trwa nadal. Choć podejrzewam, że muszę jeść kolację bogatą w węglowodany i jeszcze w coś co opóźni ich wchłanianie. Pani dr się złości że jem za mało warzyw no ale ja zawsze mięsna byłam zwłaszcza zimą.

Udało mi się zjeść kochane prince polo i mieć uczciwy cukier :-). Ale radocha. (oczywiście zawdzięczam to insulinie). Owoce też grzecznie wcinam przynajmniej nie mam do nich wstrętu jak do warzyw.

A i wczoraj wieczorem detektorem wyłapałam w końcu tętno maluszka. NIe dało się pomylić z moim. Posłuchałam z minutkę po czym usłyszałam bul bul i pult i maluch znikł poza wiązkę detektora. Dziś kolejne poszukiwania...

na spokojnie

od środowego spadku cukry poprawne dwa razy się machnęłam biorąc za dużo insuliny do śniadania i w efekcie cukier po 2 godzinach był 66. W czwartek miałam specjalistę od ogrzewania w domku w efekcie nie jadłam zbyt dobrze i od razu w piątek troszkę ciał ketonowych w moczu rano (całe 5 mg/dl). W sobotę za to dużo bo 15 ale czemu? Nie mam wcale apetytu. ZMuszam się do jedzenia. Na dodatek od nocnego pomiaru cukru mnie kłuje ni to ciągnie i mam stracha że to skurcze...
Na razie się obstawiłam no spą i magnezem. I czekam co będzie dalej. Zasypało nas i się martwimy czy a) szambiara dojedzie b) jak jutro z domku wyjedziemy... Ciężko będzie oj ciężko.